W Sanktuarium Świętej Marii Magdaleny w Biłgoraju 4 października odbyły się doroczne uroczystości odpustowe ku czci Matki Bożej Różańcowej i św. Franciszka z Asyżu. Tegoroczne święto miało szczególny charakter, ponieważ wyjątkowo połączyły się dwa franciszkańskie odpusty – ku czci Matki Bożej Różańcowej, obchodzony w pierwszą niedzielę października, oraz św. Franciszka, którego wspomnienie przypada 4 października.
Wiernych zgromadzonych w świątyni powitał kustosz sanktuarium, ks. dziekan Witold Batycki. Jak podkreślił, połączenie obu uroczystości jest szczególnym czasem modlitwy i wdzięczności za opiekę niebieskich patronów. – Przeżywamy dzisiaj tradycyjnie w naszej parafii odpust, a co siedem lat tak się zbiega akurat, że jest kumulacja. Czwartego zawsze święty Franciszek patronuje, a u nas pierwsza niedziela października to Matka Boża Różańcowa, więc podwójny odpust. Mówi się: kto śpiewa, ten dwa razy się modli. Dzisiaj kto jest na sumie, to ta modlitwa z podwójną siłą dociera do Pana Boga – mówił kustosz. Ks. Batycki zachęcał również, aby podczas uroczystości dziękować za patronów sanktuarium i prosić za ich wstawiennictwem o potrzebne łaski dla wiernych i ich rodzin.
Sumie odpustowej przewodniczył i okolicznościową homilię wygłosił ks. Dariusz Komadowski, od wielu lat pracujący na misjach w Gruzji. W pierwszej części kaznodzieja przypomniał historię ustanowienia wspomnienia Matki Bożej Różańcowej, którego początki związane są ze zwycięstwem chrześcijańskiej floty nad wojskami Imperium Osmańskiego w bitwie pod Lepanto 7 października 1571 roku. – Papież poprzez wizję, jaką otrzymał, już w tym samym dniu wiedział, że to zwycięstwo się dokonało. Widział to miejsce bitwy. Widział Matkę Bożą, która ze spokojem spoglądała na to wszystko, co się działo, i widział zwycięstwo – mówił ks. Komadowski.
Kaznodzieja zwrócił również uwagę na drugiego patrona uroczystości – św. Franciszka z Asyżu. Przypomniał, że jego droga do świętości nie rozpoczęła się od razu. Franciszek jako młody człowiek marzył o rycerskiej sławie, prowadził życie pełne zabawy i pragnął uczestniczyć w wojnach. Dopiero doświadczenie działania Boga doprowadziło go do głębokiego nawrócenia i całkowitego zawierzenia Chrystusowi. – Święty Franciszek odnajduje w tym życiu, w wypełnianiu woli Bożej, szczęście. Odnajduje Pana Boga. Pan Bóg daje mu swoją łaskę. Chrystus daje mu swoje stygmaty, znaki swojej męki z wielkiej miłości – podkreślił ks. Komadowski.
Uroczystość zakończyła procesja różańcowa do czterech ołtarzy ustawionych wokół świątyni. Wierni, modląc się na różańcu, powierzali Matce Bożej Różańcowej całą wspólnotę parafialną, rodziny, wszystkich wiernych oraz kapłanów. Odpust ku czci Matki Bożej Różańcowej od wieków wpisuje się w franciszkańską tradycję Biłgoraja. Jej początki związane są z przybyciem franciszkanów do Puszczy Solskiej. W 1644 roku Tomasz Zamoyski sprowadził do Biłgoraja franciszkanów z Zamościa. Ich obecność przez kolejne dziesięciolecia miała istotne znaczenie dla życia religijnego mieszkańców oraz rozwoju kultu Matki Bożej Różańcowej.
Do dziś doroczne uroczystości ku czci Matki Bożej Różańcowej i św. Franciszka gromadzą w biłgorajskim sanktuarium licznych wiernych. Są one nie tylko okazją do wspólnej modlitwy, ale również przypomnieniem bogatego dziedzictwa franciszkańskiego, które przez wieki kształtowało duchowe życie Biłgoraja i okolic.
